Σήμερα το πρωί, κάνοντας τον τακτικό μου περίπατο στις έφορες κοιλάδες του web, διαβάζω στού φίλου μου του Θάνου ένα κομμάτι που μίλαγε για κάποιο άρθρο που πέρασε στην Ελευθεροτυπία με θέμα τη Φινλανδία και την ασχετοσύνη αυτού που το συνέταξε. Ο Θάνος τυχαίνει να ζεί χρόνια στη Φινλανδία και επιπλέον, τυχαίνει να είναι και επαγγελματίας δημοσιογράφος. Οπότε, όπως ήταν φυσικό, ο άνθρωπος, είδε κόκκινο! Εκατσε λοιπόν κι εγραψε ένα ωραίο κομμάτι για να διορθώσει λίγο τα πράγματα.

Λίγο αργότερα, σ'ένα άλλο blog, πέφτει το μάτι μου σ'ένα post σχετικά με τη Γαλλία. Τσίμπησα. Κι έκατσα και διάβασα. Και έφριξα. Από ανακρίβεια και ανεπιβεβαίωτη πληροφορία.

Εχοντας επισκεφτεί τη Γαλλία, προφανώς καλεσμένος κάποιου οργανισμού, βλέπει και μαθαίνει, ό,τι αυτοί θέλουν να δείξουν στους ξένους. Αλλά για μάς που ζούμε εδώ, τόσο τα ωραία αυτά λόγια δεν μάς εντυπωσιάζουν, όσο και η πάγια τακτική των Γάλλων να ωραιοποιούν τα πάντα μάς είναι γνωστή (μεταξύ μας καλά κάνουν, έτσι προσέχουν τη χώρα τους και με κάτι τέτοια, έχοντας πείσει τους πάντες ότι τα γαλλικά προϊόντα είναι τα καλύτερα, μαζεύουν χρήμα από παντού. Μην ξεχνάμε, η Γαλλία είναι και παραμένει η πρώτη χώρα σε τουρίστες. Το γνωστό μέτριο κρασί Βeaujolais, κάνει τους Γιαπωνέζους υστερικούς, κάθε χρόνο!)

Βέβαια το παιδί, δεν είναι επαγγελματίας δημοσιογράφος, οπότε θα έπρεπε να έχει υποχρεωτικά διασταυρώσει την πληροφορία του. Αλλά, το γεγονός ότι κάποιος γράφει και κάποιος άλλος μπορεί να βασιστεί στην λανθασμένη αυτή πληροφορία, δημιουργεί σημαντικές ευθύνες.

Πάρτε μια ιδέα. Σάς μεταφέρω εδώ το αποσπάσματα από το επίμαχο κομμάτι. Μαζί και η δικές μου επισημάνσεις. Αν θέλετε όλο το κομμάτι, πηγαίνετε στο link που έδωσα πιο πάνω.

Για να μην υπάρξει περεξήγηση: να επισημάνω ακόμη ότι το πρόβλημά μου δεν είναι με τον άνθρωπο που τα έγραψε αυτά, ούτε τον γνωρίζω, ούτε έχω τίποτε μαζί του, αλλά με την πρακτική της κυκλοφορίας ανεξέλεγκτης πληροφορίας. Αυτό είναι που κυνηγάω εδώ. Ο άνθρωπος απλώς μού έδωσε την αφορμή!

xpan: Όσον αφορά την εκπαίδευσή τους θα επισημάνω κάποια πράγματα που στην Ελλάδα θα τα δούμε σε πάρα πολλά χρόνια. Κατ’ αρχήν έχουν εφαρμόσει την αξιολόγηση σε όλα τα επίπεδα της εκπαίδευσης.
phivos: Ουδέποτε υπήρξε το παραμικρό σύστημα ή άλλο όργανο αξιολόγησης του εκπαιδευτικού προσωπικού, οποιαδήποτε βαθμίδας της εκπαίδευσης, στη Γαλλία. Ούτε για το εκπαιδευτικό έργο, ούτε καν για θέματα κοινής συμπεριφοράς. Προσωπικά, γνωρίζω περίπτωση καθηγητή στο λύκειο, με πρόβλημα βαρέως αλκοολισμού, ο οποίος εμφανίζεται στην τάξη σε τραγική κατάσταση, για την περίπτωση του οποίου δεν προβλέπεται απολύτως τίποτε.
Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των εκπαιδευτικών στη Γαλλία, μαζί μ'αυτές των υπαλλήλων των συγκοινωνιών, των υπαλλήλων της Ηλεκτρικής Εταιρείας, του Τύπου κ. α., είναι πανίσχυρες. Ποτέ κυβέρνηση δεν σκέφτηκε σοβαρά να έρθει σε ρήξη μ'αυτούς και όποια είχε την άσχημη ιδέα να το κάνει, έσπασε κυριολεκτικά τα μούτρα της! Ας μην ξεχνάμε την φοβερή κόντρα του Πρωθυπουργού Alain Juppé με τους δημόσιους υπάλληλους, πριν μερικά χρόνια, που τον ανάγκασε όχι μόνο να χάσει τη θέση του, αλλά να φύγει και στον Καναδά!
Ενα τέτοιο μέτρο αξιολόγησης συζητιέται συχνά από διάφορους, όταν η κουβέντα έρχεται στην κακή λειτουργία της δημόσιας εκπαίδευσης στη Γαλλία. Μια οποιαδήποτε προσπάθεια εφαρμογής του όμως είναι σίγουρο ότι θα ξεσήκωνε θύελλα και θα παρέλυε μεγάλο μέρος της ζωής στη χώρα!

xpan: Ο Καθηγητής πριν μπει σε τάξη περνάει από 3ετές πρόγραμμα θεωρητικής και πρακτικής κατάρτισης.
phivos: Είναι αλήθεια. Το μέτρο όμως είναι πρόσφατο. Πριν, γινόταν κάποιος καθηγητής στο σχολείο, έχοντας απλώς μια licence (τρία χρόνια στο Πανεπιστήμιο), σε οποιοδήποτε κλάδο. Με το ρυθμό αντικατάστασης του εκπαιδευτικού προσωπικού, θα χρειαστούν ακόμη περί τα 25 χρόνια, ώστε όλοι οι εκπαιδευτικοί να έχουν περάσει απ'αυτή την εκπαίδευση!

xpan: Αν κατά την διάρκεια της αξιολόγησης ο καθηγητής “πατώσει” τότε έχει άμεση επίπτωση στο μισθολογικό του κλιμάκιο, ενώ τώρα συζητάνε την περίπτωση να ανταμείβουν τους καθηγητές που αριστεύουν κατά την αξιολόγηση.
phivos: Εντελώ αναληθές και φανταστικό. Μπορεί η ξεναγός σας να πήρε τα στοιχεία της από το μελλοντικό πρόγραμμα του κυβερνώντος κόμματος ή ξέρω 'γω πού αλλού, αλλά κάτι τέτοιο, όπως είπα και πιο πάνω, ουδέποτε υπήρξε. Πολύ περισσότερο απίθανη είναι για τη Γαλλία η ιδέα σύνδεσης αμοιβών και απόδοσης. Κάτι τέτοιο είναι εντελώς ξένο στην γαλλική κουλτούρα και αντίθετο στις αρχές της Republique, στις οποίες και ο τελευταίος Γάλλος είναι φανατικά προσκολλημένος.

xpan: Όπως και στις περισσότερες χώρες, στα πανεπιστήμια μπαίνεις εύκολα και βγαίνεις δύσκολα (και όχι το ανάποδο που συμβαίνει στην Ελλάδα). Υπάρχει (στα περισσότερα, αν όχι σε όλα) προπαρασκευαστικό έτος.

Le guide des études en France :
Edition bilingue Français/Anglais"

Laurence Petit,
Juan-Rafael Pulido

phivos: Ναι, στα πανεπιστήμια της Γαλλίας μπαίνεις εύκολα. Προϋπόθεση είναι να έχεις το Bac. Το οποίο, σε τελική ανάλυση, είναι το αντίστοιχο των Πανελλήνιων της Ελλάδας. (αύριο βγαίνουν τα αποτελέσματα, έχω μια κόρη που περιμένει). Αρα, τελικά είναι το ίδιο πράγμα! Χώρια που τελευταία, άρχισε να εμφανίζεται και στη Γαλλία, ο θεσμός του φροντιστήριου. (μήπως τελικά η Γαλλία, παίρνει για παράδειγμα την Ελλάδα;)
Οσο για το προπαρασκευαστικό, δεν υπάρχει κάτι τέτοιο για τα Πανεπιστήμια. Το μόνο που μπορώ να φανταστώ είναι οι περίφημες "classes prepa", τμήματα ιδιαίτερα δύσκολα και στην εισαγωγή και στην παρακολούθηση, που είναι μόνο για την elite της χώρας, (θεωρητικά είναι για όλο τον κόσμο, αλλά προσπάθησε άμα θέλεις και θα δεις) και που σκοπό έχουν να προετοιμάσουν τα παιδιά που θα πάνε στις "Grandes Ecoles" και από κει θα βγούν για να κυβερνήσουν τη Γαλλία. Αυτός είναι ο κανόνας!
Με την ευκαιρία να πω, ότι στη Γαλλία τα Πανεπιστήμια, αν και ανώτατες σχολές, θεωρούνται (με ελάχιστες εξαιρέσεις), σαν υποδεέστερες σχολές. Οι καλές είναι οι Grandes Ecoles. Polytechnique (καμιά σχέση με το δικό μας Πολυτεχνείο - ουσιαστικά είναι στρατιωτική σχολή), Ecoles d'Ingénieurs, Ecole Normale Sup, Sciences Po, ENA κλπ. Σχολές ιδιαίτερα ελιτίστικες!

xpan: Στα 2 πρώτα χρόνια γίνεται μια γενική εκκαθάριση και όποιος δεν μπορεί ή δεν θέλει πάει σπίτι του.
phivos: Εχει και κάποια δόση αλήθειας αυτό. Οντως, κάποιες σχολές είναι πιο σφιχτές από τις υπόλοιπες. Και όντως, γίνεται κάποιο ξεκαθάρισμα στα δύο πρώτα χρόνια, στο Πανεπιστήμιο. Αλλά όχι σε όλα. Πάμπολλα είναι τα Πανεπιστήμια που ανέχονται τους λεγόμενους "συνταξιούχους φοιτητές". Ισως όχι στον ίδιο βαθμό όσο στην Ελλάδα, αλλά υπάρχει ευρέως κι εδώ το φαινόμενο. Από την άλλη, δεν είναι σωστό το "όποιος δεν μπορεί πάει σπίτι του" διότι δεν πάει σπίτι του, αλλά στην ανεργία. Και αυτό, καμμιά κυβέρνηση δεν το θέλει! Πάντοτε τα Πανεπιστήμια, σήμερα ακόμα πιο πολύ, έπαιξαν για τις κυβερνήσεις και τον ρόλο του καλύμματος της ανεργίας.

xpan: Όμως ακόμα και αν κάποιος δεν τα καταφέρει στο πανεπιστήμιο, μπορεί να απευθυνθεί στην “Πόλη των επαγγελμάτων” ώστε να βρει τι θέλει να κάνει και πως να το κάνει. Η Πόλη των Επαγγελμάτων είναι μια σύμπραξή του ιδιωτικού και δημόσιου φορέα με σκοπό την καθοδήγηση των νέων στον κόσμο των επαγγελμάτων, έτσι ώστε να βρουν τι τους αρέσει και πως να το κάνουν καλύτερα. Ο ρόλος του δεν είναι μόνο συμβουλευτικός άλλα και καθοδηγητικός. Το πρόγραμμα χρηματοδοτείται κατά ένα πολύ μικρό ποσοστό από την ευρωπαϊκή ένωση άλλα μόνο αν έχει θετικά αποτελέσματα και πάντα “μετά” και όχι “πριν”.
phivos: Πρόκειται για έναν οργανισμό από τους πάμπολλους που υπάρχουν και που φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια μαζί με τα μέτρα κατά της ανεργίας. Πολλά υποσχόμενοι στην αρχή αλλά ελάχιστα αποδοτικοί. Ο συγκεκριμένος είναι άλλος ένας τέτοιος "περιθωριακός" οργανισμός. Σε καμιά περίπτωση, δεν παίζει τον σημαντικό ρόλο που τού αποδίδεται εδώ.

xpan: Αν ξεκινήσεις να δουλεύεις σε μια εταιρία, ο εργοδότης είναι υποχρεωμένος να σε αφήσει να φύγεις για ένα μεγάλο διάστημα αν του το ζητήσεις (π.χ. για να παρακολουθήσεις κάποια σχολή, κάποια σεμινάρια ή να ανοίξεις μια δικιά σου εταιρία) αν δεν τα καταφέρεις ή δε σου αρέσει τελικά η νέα σου περιπέτεια η θέση σε περιμένει και είναι υποχρεωμένος να στη ξαναδώσει.
phivos: Κάτι τέτοια συνέβαιναν, ποτέ όμως σε τέτοια έκταση, στην εποχή των περίφημων "Τριάντα Ενδοξων" ετών. Αμέσως μετά τον πόλεμο, στην περίοδο της ανόρθωσης της οικονομίας, 45-75. Τότε η Γαλλία είχε δουλειά για όλους, χώρια που είχε και τόνους χρήμα απ'τις αποικίες. Κι έτσι μπορούσε να έχει και τέτοιες πολυτέλειες, στον εργασιακό χώρο. Αλλά αυτά πέρασαν, το 75 είναι 30 χρόνια πίσω. Σήμερα είναι η εποχή των απολύσεων κατά χιλιάδες! Και η μόνη προοπτική για το μέλλον, είναι το φάσμα της ανεργίας. Ακόμα και η παραδοσιακή "δια βίου κατάρτιση" έχει σχεδόν καταργηθεί, από την παρούσα κυβέρνηση (μην διαβάζετε τα υποκριτικά δελτία τύπου, δείτε την πραγματικότητα στο χώρο εργασίας!).

xpan: Αν δεν το κάνει η επιθεώρηση εργασίας του κλείνει το μαγαζί επί τόπου (και όχι μετά από 2-3 χρόνια και καμία 20αρια ΕΔΕ).
phivos: Από τη σφαίρα της φαντασίας στο χώρο του ανέκδοτου. Ουδέποτε η επιθεώρηση εργασίας έκλεισε το παραμικρό "μαγαζί" και μάλιστα "επί τόπου". Γιατί απλούστατα, δεν έχει τέτοια δικαιοδοσία. Ολο και πιο πολύ ενδίδει στις πιέσεις της εργοδοσίας. Ολο και περισσότερο ο ρόλος της γίνεται διακοσμητικός. Οι διενέξεις που υπάρχουν ανάμεσα σε εργοδότες και εργαζόμενους, λύνονται στα εργασιακά δικαστήρια (Prud'Hommes), με γραφειοκρατικές διαδικασίες που συχνά, διαρκούν χρόνια. Με τους εργαζόμενους ανυπεράσπιστους, αφού τα συνδικάτα συνδράμουν μόνο τα μέλη τους. Παρεμπιπτόντως, οι Γάλλοι είναι οι λιγότερο συνdικαλισμένοι σ'όλη την Ευρώπη, με μόλις 8%!

xpan: Μου είπαν μάλιστα πως σε αυτή την περίοδο ο εργοδότης είναι υποχρεωμένος να πληρώνει το 75% του μισθού, άλλα μου φάνηκε too much για να ισχύει…
phivos: Επιτέλους και κάτι που τού φάνηκε too much για να ισχύει. Αλλά ειλικρινά απορώ, πως γίνεται όλα τα υπόλοιπα να του φάνηκαν πιθανά!

Αν θέλουμε να είναι το web μια καλή πηγή πληροφόρησης, θα πρέπει να φροντίζουμε να είναι σωστά αυτά που γράφουμε κι εμείς οι ίδιοι!